سایه با دست های باز می میرد.
خسته ام
مرا به یک فنجان چای
دعوت کن.
....
به نام پروردگار یکتا

حسین ولی زاده هستم دانشجوی دوره کارشناسی رشته اقتصادبازرگانی دانشگاه رازی کرمانشاه ،همراه خانواده ام ساکن همدان هستم ومتولد شهر ملایر...
ادعایی ندارم اما تلاش می کنم شاعر ونویسنده خوبی باشم و به تمام رشته های هنری خصوصن سینما وموسیقی دیدی ژرف داشته باشم و از همراهی با چنین افرادی لذت می برم.
اعتقاد دارم زندگی را انتخاب های هرکسی می سازد و انسان باید مسئولیت انتخاب هایش را بپذیرد و نسبت به آنها متعهد باشد. کسی هم که به سمت هنر می رود و تلاش می کند دستی در آن داشته باشد باید شرایط ومسئولیت آنرا بپذیرد.
من فعالیت سیاسی ندارم و در هیچ دسته وگروهی عضو نیستم اما فراموش نمی کنم که ما همه جزئی از جامعه انسانی و در سطح وسیع تر جزئی از جهان هستی هستیم ونمی توانیم و نباید نسبت به آنچه که در اطرافمان می گذرد بی تفاوت باشیم.
در مورد ملی گرایی باید بگویم که براساس آنچه که اندیشمندان دانش سیاسی می گویند باید بین ناسیونالسم و ملی گرایی تفاوت قائل شد. ناسیونالیسم به ایدئولوژی واستبداد و نژادپرستی ختم می شود اما ملی گرایی اندیشه ودر واقع پاسخی است به نیاز انسان به داشتن یک هویت مشخص ، هویتی که به انسجام شخصیت افراد کمک می کند و در سطح جامعه روحی می آفریند که مردم بر اساس آن خود را در جامعه جهانی می شناسند و با سایرین به تعامل می پردازند. بنابراین ملی گرایی صرفن یک گفتمان یا واژه سیاسی نیست.
من اصالتن لر هستم اما خود را یک ایرانی می دانم که متعلق به تمدنی چند هزارساله در فلات ایران است و ایران را برای تمامی کسانی که به دور از نادانی ها وآرمان های دست نیافتنی خود را متعلق به این آب و خاک می دانند ،می خواهم.
تصور می کنم هر کسی که می اندیشد نیازی به پیروی وحرکت در چارچوب یک ایسم یا هر اندیشه سازمان یافته واز پیش تعیین شده ندارد. بنابراین خودم را هم پیرو هیچ کدام از ایسم ها نمی دانم بلکه بنا به نیازم از هرکدام آنچه که درست می پندارم ،می پذیرم و به کار می بندم. اما در مورد ملی گرایی آن طور که شرح داده ام می اندیشم وآن را جزئی از وجود وهویتم می دانم.
ایمان قلبی من به عشق و دوست داشتن است. چرا که عشق تنها اعتبار دهنده به زندگی و تکاپوی جهان هستی است. ایمان به عشق تنها راه نجات بشر در این بهبوهه ی سقوط و نفوذ خشونت است در تمام ابعاد زندگی؛ دوست داشتن ایمان و راهی است که در آثار تمام نویسندگان وشعرا و هنرمندان بزرگ وانیشمند به نمایش در آمده است ،من هم به عنوان دوستی کوچک همه را به این ایمان که تنها ره آورد باقی مانده در دست بشر پس از هزاران سال شکل گیری تمدن است فرا می خوانم.
همه شما را به خاطر پیوند پنهانی که بین قلب هایمان جریان دارد دوست می دارم...
....

با درود بر شما وبلاگ ناقوس پذیرای نظرات گرم وصریح تمام دوستان است.

---